 |
| معتبرترین تصویر از یوهان سباستین باخ (1748) نقاش: الیاس گاتلپ هاوسمان |
یوهان سباستین باخ آهنگساز آلمانی دوره ی باروک است. او از بزرگترین آهنگسازان تمام دوران است اما در دوران حیاتش بیشتر به عنوان نوازنده ی ارگ مطرح بود تا آهنگساز. باخ در بسیاری فرم های موسیقی مانند کانتات و فوگ آهنگ ساخته است. او این فرم ها را به قطعات پیچیده و والا پیشرفت داد. او بیش از 1100 اثر در همه ی گونه های موسیقی، به جز اپرا، آفریده است.
باخ در 21 مارس 1685 در کشور آلمان متولد شد و در همان جا درگذشت و کل زندگی اش را هم در این کشور به عنوان نوازنده ی ارگ، معلم و آهنگساز گذراند.
یوهان سباستین باخ جوان ترین فرزند از میان هشت فرزند یوهان آمبروسیوس باخ و ماریا الیزابتا بود. پدرش موسیقیدان شهر بود و او احتمالا اولین درس های موسیقی را به پسرش داده است. مادر و پدر باخ به فاصله یکسال در سال های 1694 و 1695 درگذشتند. در نتیجه باخ ناچار شد برادر بزرگش، یوهان کریستف که نوازنده ی ارگ کلیسای سنت میشل بود را همراهی کند.
 |
| یوهان آمبروسیوس باخ - پدر یوهان سباستین باخ |
باخ از سال 1703 در جایگاهی سطح پایین در دربار فرمانروایی وایمار ویولن و ارگ می نواخت. در سال 1707 با عموزاده اش ماریا باربارا باخ ازدواج کرد. آن ها هفت فرزند داشتند.
در سال 1708 او به عنوان نوازنده ارگ و موسیقیدان مجلسی در «ساکس-وایمر» برگزیده شد. در طی نه سال او بسیاری از بهترین قطعات ارگ خود شامل توکاتا و فوگ در ر مینور (1705)، کانتات شماره 208 (1713) و کتاب ارگ کوچک (1714) را ساخت و همچنین به عنوان یک نوازنده ی ارگ شناخته شد.
 |
| دست نوشته ی اصلی یوهان سباستین باخ انوانسیون در دو |
در 1717 باخ به عنوان کاپل مایستر (مسئول اجرای موسیقی در یک کلیسا) در درگاه لئوپولد، شاهزاده ی آنهالت کوتن که عاشق موسیقی بود برگزیده شد. مهم ترین اثر ساخته شده در این دوره کنسرتوهای براندنبورگ (1721) است. در سال 1721 شاهزاده با زنی ازدواج کرد که علاقه ای به موسیقی نداشت. درنتیجه کم کم حمایت شاهزاده از باخ کاهش یافت و باخ به زودی آنجا را ترک کرد.
همسر باخ در 1720 درگذشت. سال بعد او با آنا ماگدالنا ویلکه (دختر ترومپت نواز شهر) ازدواج کرد. باخ در کل از دو ازدواج خود صاحب بیست فرزند شد. ده فرزند او در کودکی درگشتند. چهار فرزند او کارل فیلیپ امانوئل، ویلهلم فریدمان، یوهان کریستف فریدریک و یوهان کریستین موسیقیدان و آهنگسازان مشهوری شدند.
 |
| از راست به چپ: کارل فیلیپ امانوئل، یوهان کریستین، ویلهلم فریدمان، کریستف فریدریک- فرزندان یوهان سباستین باخ منبع: ویکیپدیا |
باخ در سال 1723 آنهالت کوتن را به مقصد لایپزیگ ترک کرد. در آنجا کانتور (معلم و راهنمای موسیقی) کلیسای سنت توماس بود. او تا آخر عمر در لایپزیگ باقی ماند.
در سال 1740 باخ مشکل بینایی پیدا کرد و عمل دو چشم او باعث نابینایی کامل او شد و به سلامتی او نیز ضربه زد و مرگش را سرعت بخشید. او بر اثر ضربه ای در 28 جولای 1750 درگذشت. بیوه ی او ده سال بعد در فقر درگذشت.
او در واقع در گورستان سنت ژان قدیمی در لایپزیگ دفن شد و قبر او نیز برای نزدیک به 150 سال بی نشان باقی ماند. در سال 1894 تابوت او سرانجام پیدا شد و به مقبره ای درون کلیسای سنت ژان منتقل شد. این بنا نیز بر اثر بمباران نیروهای متحد در جنگ جهانی دوم ویران شد. در نتیجه بازمانده های باخ به گور کنونی او در کلیسای سنت توماس لایپزیگ برده شد.
 |
| آرامگاه کنونی یوهان سباستین باخ کلیسای سنت توماس، لایپزیگ |
مرگ باخ در 1750 به عنوان پایان دوره ی باروک در موسیقی شناخته می شود. آثار باخ که در زمان حیاتش هم چندان شناخته شده نبودند بعد از مرگش خیلی زود به فراموشی سپرده شدند و بسیاری از آثارش بعد از یک قرن به چاپ رسیدند. در مارس 1829، تقریبا صد سال پس از مرگ باخ، فیلیکس مندلسون قطعه ی «پاسیون سنت متیو» از باخ را اجرا کرد. این اجرا آغازگر شناخت، توجه و علاقه ی جهانی به باخ محسوب می شود.
یک نگاه
نوشته های مرتبط
- تا اینجا هیچ نوشته ی مرتبطی وجود ندارد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر