معرفی کتاب : راهنما برای مطالعه ی کاربردی هارمونی

کتاب راهنما برای مطالعه ی کاربردی هارمونی یا Guide to the Practical Study of Harmony نوشته ی پتر ایلیچ چایکوفسکی در زمانی نوشته شده است که او پروفسور کنسرواتووار پرآوازه ی مسکو بود. این کتاب معرفی روشن و کاملی از موضوع هارمونی دارد.

جلد کتاب

فهرست مطالب کتاب:

مقدمه

هارمونی:
بخش اول
قسمت اول
فصل 1 : تریادهای گام بزرگ
فصل 2 : ارتباط میان تریادهای گام بزرگ
فصل 3 : ارتباط تریادها، بدون نشان دادن توافق بیرونی
فصل 4 : انحراف از قواعدی که پیوند میان تریادهای مرتبط را کنترل می کند
فصل 5 : دنباله های هارمونیک
فصل 6 : هارمونی گام کوچک
فصل 7 : موقعیت باز
فصل 8 : معکوس های تریاد
فصل 9 : معکوس های تریاد افزوده و کاسته

قسمت دوم
فصل 10 : آکورد نمایان
فصل 11 : صدای-پیشرو
فصل 12 : آکورد نهم
فصل 13 : آکوردهای هفتم کوچک و کاسته
فصل 14 : اتصال هارمونی های دیسونانت که در تریادهای تونیک حل می شود
فصل 15 : آکوردهای دنباله
فصل 16 : آکوردهای دنباله در مینور
فصل 17 : هم آهنگی یک ملودی داده شده

قسمت سوم
فصل 18 : مدولاسیون مستقیم
فصل 19 : مدولاسیون گذرا
فصل 20 : هم آهنگی ملودی های داده شده با مدولاسیون
فصل 21 : ویژگی های آنهارمونیک آکورد هفتم کاسته
فصل 22 : نقطه ی ارگان



بخش دوم
قسمت اول
فصل 23 : سوسپانسیون ها
فصل 24 : پیش بینی
فصل 25 : نت های گذرنده
فصل 26 : آکوردهای پنجم افزوده
فصل 27 : آکوردهای ششم افزوده
فصل 28 : نت های در حال تغییر

قسمت دوم
فصل 29 : قسمت نوشتن اکید
فصل 30 : دیگر پیشرفت های صدای-پیشرو
فصل 31 : پیکربندی هارمونیک
فصل 32 : پرلودِ آزاد
فصل 33 : انحرافاتی از قوانین هارمونی
فصل 34 : کادانس(بستار)ها

ترجمه ی این کتاب را می توانید در همین وبلاگ دنبال کنید.

نوشته های مرتبط

• تا اینجا هیچ نوشته ی مرتبطی وجود ندارد

کنسرتو برای دو ویولن در رِ مینور BWV 1043 - یوهان سباستین باخ

کنسرتو برای دو ویولن، سازهای زهی و باسوکنتینوئو در رِ مینور، BWV 1043 که به اسم های کنسرتو دوبل ویولن یا دوبل باخ هم شناخته می شود یکی از مشهورترین آثار یوهان سباستین باخ و از بهترین نمونه های دوره ی پایانی باروک محسوب می شود.
این اثر در سال های 1717 تا 1723 وقتی باخ در دربار آنهالت-کوتنِ آلمان بوده، ساخته شده است. بعدها در سال 1739 در لایپزیگ این اثر را برای دو هارپیسکورد تنظیم کرده و آن را به دو مینور تغییر داده است (BWV 1062). علاوه بر دو سولیست، این کنسرتو برای زهی ها (ویولن های I و II و ویولاها) و باسوکنتینوئو ساخته شده است. ساختار قطعه از فوگ استفاده کرده است. این کنسرتو مانند بسیار کنسرتو های دیگر باخ براساس کنسرتوهای مدل سبک ایتالیایی بنا نهاده شده است که آنتونیو ویوالدی آن را کامل کرده است.
کنسرتوهای ویوالدی سه موومان داشتند. با یک موومان تند که براساس فرم ریتورنلو (یا تم بازگشتی) بود شروع می شد؛ با موومانی آهسته و آواز مانند دنبال می شد؛ و با یک پایان سریع تمام می شد. باخ در کنسرتو برای دو ویولن خود از این مدل استفاده کرده است.

این کنسرتو از سه موومان تشکیل شده است:
1- vivace ویواچه – زنده و سریع – با فرم ریتورنلو
2- Largo ma nontanto – آهسته و طولانی – معروف ترین موومان اثر
3- Allegro آلگرو – سریع، سَبُک و درخشان

یک نگاه

نام اثر

سازنده

سال ساخت

سازها

موومان ها

کنسرتو برای دو ویولن در رِ مینور
BWV 1043

یوهان سباستین باخ

1717-1723

دو ویولن (سولو) - سازهای زهی - باسوکنتینوئو

1) ویواچه (vivace)
2) لارگو (Largo ma nontano)
3) آلگرو (Allegro)

نوشته های مرتبط

• یوهان سباستین باخ
• کنسرتوهای یوهان سباستین باخ
• کنسرتو